Çevresinden aldıklarını gördükleriyle tanıştıran yürek sahibi şairdir.

İnsandan insanlığa çıkılan basamaklarda gözlemlerini yaparken duygularını da ayardan geçirir. Bu ayarlama, gökkuşağı gibi renkten renge, tonda tona geçerken kelimelerle sevgi adına, sevda adına mısralar inşa eder.

O kadar ki bir satranç ustasının kalemiyle akın akın mısralarla gönül diyarlarında sefere
çıkarlar. Yılların birikimi ile yazdıklarını, okuyanın beyninde canlı film gibi nakşeden ozanın endişesi, sevgi paylaşımına dair olduğu hep vurguladığı olmuş. Okurken kendimizi en yüksekten engine doğru süzülen bulutlar gibi sanıyoruz. Bunu hissetmemizi şairin usta betim ve benzetmeleri, vurgu ve mısra düzeni sağlıyor. Bazen bir okuyup iki düşünürken, bazen de iki okuyup bir düşünmemizin ritmini sağlayan yürek erbabı şair, öğretici ve eğitici yanını da vurgulamaktan geri kalmamış. Genel kültürümüze haliyle şiir dünyamızdaki akımlara hâkim bir kalemşuarın mısralarını dikkatle okurken, hayal kapılarımızın sonuna kadar açılma arzusuna geçtiğini de anlıyoruz.  Okuyacağınız mısraların sizde uyandıracağı heves, sevgi hanelerinizde bezek bezek gönlünüze akarken sanıyorum ki ezberlerinizde de yer tutacaktır. Duygularını sevgi atına bindirmiş, gönlünü yazdıklarına dökmüş, yüreklere yakın yürümek geri kalmamış. Böylesi mısraları yazan dimağ sahibi şairi tebrik ediyor, okurunun bol olmasını temenni ediyorum.

Dr. Gürsoy Solmaz

İZİN DÜŞTÜ YÜREĞİME

Aşk sarmalının tam ortasındayım, Sensizlik anıma sızın düşüyor.

Ne baharın oldum ne kışındayım, Her mevsim bahtıma hazan düşüyor.

Sararan yaprağım çiçek açınca, Hasret şırasını yardan içince Ah…!

Buldum sandığım yerden geçince, Gurbet yollarıma izin düşüyor.

Aldım seher vakti sazı elime, Adını nakşettim aşkla dilime, Her bir ilmeğini aynı kilime, Bazen neşe bazen hüzün düşüyor.

Hangi diyar yârin bana sılası,Vazgeçmem çekerim olsun revası, Ilık ılık esen yürek sevdası, Savrulan ömrüme tozun düşüyor.

İzin düştü yüreğime ararım, Her gelen gidenden seni sorarım, Bir ömür bırakmam budur kararım,Yüreğime alev közün düşüyor.

Bilmem ne olacak benim bu halim, Vuslata çıkar mı yar ile yolum, Aslansofu der ki sensin helalim, Sevdayla verdiğin sözün düşüyor,

Yüreğime yârim, izin düşüyor.

Aşık Aslansofu

Bir ailede; bazen çocuklar büyük olur, bazen de büyükler çocuklarını dinler.Esas mesele ailenin ayakta kalmasıdır. Aile için ‘Hayatı paylaşmak’ demek, “Sorumluluğu fark edebilmek” demektir öncelikle.

Aras kendi ailesinde bunu -bütün riskleri göze alarak- başardı. ‘Önce ailem’ dedi ve hayalindeki ailesinin peşine düştü.*Bütün yaşadıklarını yüreğinin bir yerinde öyle bir sakladı ki kendisi de bunu nasıl yaptığını anlayamamıştı.

Her şey bir çırpıda ağzından çıkıvermişti. Evet, o, bütün riskleri göze alarak babası Sadri
Bey’e öyle bir şey söyledi ki baba tek bir sözcük dahi söyleyemedi. Çünkü oğlunun hayalinin; baş
kahramanının kendisi olduğunu biliyordu Sadri Bey.

Ve…*Aras mutluydu…Annesi de… Kız kardeşi Asya da… *Babası Sadri Bey ise onca zaman ertelediği hayallerini…

Özür dilerim devamını kitabın içinde bulacaksınız efendim.

*Yunus Arıkan’ın sürükleyici ve okuyucusunu merakta bırakan bu kitabını bir solukta okuyacaksınız.